Als uw schrijver verliest is hij wat korter van stof. 7-9 tegen Dios Achterhoek was niet de bedoeling. Na een ware show vol horror. In een overigens gezellig denksportcentrum waar we het gebouw deelden met vijf teams van Schaakstad.
Het begon geweldig. Sinds we Bertus niet meer coachen raakt hij op stoom. Tegen Jay Amatmoestar pakte hij snel voordeel en de bord 1 speler van de vijand liep ook nog in een zetje. Willem tegen Cees Groen hielden zich beiden aan de opdracht en noteerden een snelle remise. Echt mis ging het bij Adrie. Een slecht ontwikkelde lange vleugel, nadelig klassiek en rond zet 20 in een te makkelijk zetje gelopen. Hans van Hal tegen Berend Plijter is normaal gesproken een kans. Nu liep Hans in een heel eenvoudig zetje en dat was het begin van de horror. Een onnodige 3-5 achterstand en dubieuze posities op sommige borden. Zo leek Albert iets lastiger te staan tegen Jan Vesters. Houdbaar maar niet meer dan dat. Dick Beking gelijkwaardig tegen de sterke Frank ten Hagen.
Met deze tussenstand konden alleen twee zeges de laatste kans op promotie levend houden. Marco Veneboer zat daar in het middenspel dicht bij en zou uiteindelijk ook netjes toeslaan. Dat was echter de laatste partij en toen was het leed al geschied.
Uw schrijver is natuurlijk een gevaarlijk speler. Meestal vooral voor zichzelf. Na de nederlaag van Hans was ik rond zet 30 tegen Klaas Veldstra. Dat was net de tegenstander die ik niet had willen treffen. Klaas speelt sterk en vooral aanvallend. In Hoogeveen 2021 kwam ik vreselijk onder druk met nog net remise.
De 31-27 opening is zonder weg terug pure oorlog. De linker vleugel doet dan niet mee en voor je het weet moet je op zoek naar een noodlanding. Ook voor de tegenstander zijn het enge standen. Het oogt wel fraai, maar wederzijds is er gevaar. Mijn 36-31 is wat we in vaktermen een grafzet noemen. Een totaal onverantwoorde winstpoging.
Wat ook niet helpt is als je de concentratie niet weet vast te houden. Op zet 29 maakt Klaas zijn traditionele fout en kan ik winnend combineren. Ik zie het niet en blunder zelf. Mijn laatste sportieve hoogtepunt was dan ook ergens begin december toen ik moeiteloos een verkeersdrempel nam. Nooit vraagt iemand om mijn partij te laten zien en nu was iedereen gretig.
Wel een nette blauwe notering voor Albert en goed dat Marco weer eens speelde en won.
Post mortem