1 februari 2026 · door Fred van Amersfoort

Bij het bowlen dien je alles om te gooien voor een strike. De 14-2 overwinning zaterdag tegen Hilversum kwam in de buurt. Slechts Bryan Brank en Erik van der Haar gooiden hun poppetjes net niet om. De rest van ons team kende geen genade met de hekkensluiter.

Op bord 4 trof ondergetekende Henk de Groot. Met weinig middelen enig voordeel na een Molimard-uitval die snel werd verbrokkeld. In het middenspel is het dun maar gevaarlijk. Met een best aardige forcing bereik ik snel winnend voordeel. Volgens de computer was het misschien nog te redden geweest, maar een snelle 2-0 voorsprong.

Omdat ik ook het verslag schrijf de overige borden bekeken en kon op de groepsapp mijn voorspelling doen zodat ook India op de hoogte werd gebracht. Teamleider Albert is daar immers op vakantie. Dus vanaf 13.44 uur was iedereen van Epe tot India gewaarschuwd: dit kan wel eens 13-3 worden. Bijna goed.

Bertus de Harder trof op bord 1 een talentvolle jeugdspeelster. Met wat mooi opsluitwerk werd het snel 4-0. Geen verloren middag voor Jasmina Benhari want de analyses na afloop waren leerzaam. Op bord 8 vocht Hans Luchies een mooi duel uit met Adri Butzelaar. Hans drukte eerst op de witte korte vleugel en kreeg later een mooie ketting op het bord. De afronding lijkt foutloos dus 6-0

Even later stortte ook Willem van Starkenburg zich in de polonaise. Harry Vredeveldt verloor op klaarlichte dag een schijf en een hopeloze stand. Dit werd bekwaam afgerond tot 8-0. Bryan Brank speelde op bord 5 een strakke partij tegen Marjan Staal. Mooie flankaanval, ruime tijdsvoorsprong en standen die we op een trainingsavond “afronden” nog eens gaan bekijken. Nu werd het een zeer kansrijke remise. Zat er meer in?

Erik van der Haar was na een periode van fysiek ongemak terug en werd door reservist Adrie van het stationsplein geplukt. Met weinig trainingsuren speelde Erik tegen de avonturier Hans Loots. In een vrij volle maar explosieve stand werd er remise overeengekomen. Tussenstand 10-2.

Han Beverdam had na uren werken de betere stand tegen Henk Vogelenzang de Jong. In het middenspel veel rekenwerk. Doorbraak nemen of juist niet? Han investeerde veel tijd, koos de rustige variant en won gedecideerd. Voor de verslaggever een knakje, want 13-3 zou nu moeilijk worden.

Dick Beking was namelijk bezig Jaap Langerak te vloeren. Met zwart holde Dick de lange vleugel van wit uit met een een duurzame doorbraak tot gevolg. Dick, al weken in goede vorm, speelde ook nog eens in een t-shirt met korte mouwen. Kortom, Dick voelde geen kou, mededogen, angst of ander ongemak en had vandaag slechts het enige juiste doel: winnen. Dat deed hij goed, want Langerak verdedigde taai maar kwam tekort. 14-2 eindstand is niet slecht.

← Alle berichten