Er zijn vele soorten helden. Jonge en oude helden. In ons team is dat Hans Luchies een soort van oudere held. Een week terug werd hij voor de 3e keer kampioen van Nederland voor spelers met een rating tot 900. Hans is inmiddels 86 en was ooit jeugdkampioen van Gelderland. Huissen heeft ook een held in de selectie. De 15-jarige Cas Schaapveld vloerde zaterdag onze dammuur Han Beverdam. Dat was beslissend voor de 7-9 nederlaag.
De voorbereiding op de eeuwige strijd die we voeren met Huissenaren was grondig en vooral geheimzinnig. Dat drommelsche Huissen is een prachtige topclub. Uit oude verslagen blijkt dat onze voorouders een wedstrijd tegen ze hadden met 3 teams tegelijk. Winst voor de onzen. Later zou Huissen vele malen landskampioen worden. Apeldoorn viel langzaam terug en herrees deze eeuw met bijna een landstitel. Als ik me goed herinner kon Hendrik van der Zee met een remise tegen Huissen de landstitel voor ons grijpen. Hij tastte op de valreep mis. Geen landstitel voor Het Rode Leger zoals de club destijds werd genoemd. Een naam die ontstond door de vele Russen in ons team.
De wedstrijd zaterdag was net even iets anders. Geen Russen aan onze kant en de rivaal durft het aan om ons met het 3e team te bestrijden. Voorlopig nog terecht want de verwachting is dat deze reservisten gaan promoveren. Omdat we iets minder sterk zijn bedacht Bryan iets slims. Zoals voetbaltrainers wel eens verstopt in een boom meegluren bij de training van de tegenstander. Wat hij deed blijft geheim, maar in samenspraak met Albert was er dus een strijdplan. Nogmaals driewerf drommelsch en nog eens drommelsch, het plan was geniaal, de uitvoering net niet perfect.
Marco Veneboer mist nog wat ritme door een drukke baan en bereikte weinig tegen de vaak solide Gerad Boogers. Een terechte remise. Onze kersverse landskampioen speelde zijn 16e partij in 14 dagen tegen de op papier sterkere Gerold Kosman. Hans deed dit met veel gedegen beitelwerk maar een nederlaag was door de drukstand niet onlogisch en geen schande. Niet getreurd, een 1-3 achterstand maar kansrijke stuff going on op enkele borden. Zeker ook door het krachtige herstel van Willem van Starkenburg. Speelde onlangs tegen Barneveld niet goed, tegen de sterke Remco Vredenberg ging het beter. Optisch wellicht wat nadeel door een gedwongen terugruil, de Huissenaar komt soms wat lastig tot echte powermoves. Willem pakte keurig een punt tegen een hoger ingeschatte speler.
Bertus de Harder had een lastige middag tegen Ralph Veenings. Zijn partijopzet met een hekstelling liep net niet lekker en werd met enig nadeel afgebroken. Terecht nam Bertus geen extra risico en bleef binnen de remisemarges. Bryan Brank zat tegen Jacob Reiffers, een speler zo taai als een uitgedroogde lederen schoen. Optisch bereikte Bryan nog wel wat kleine aanknopingspuntjes, de computer zag er achteraf geen voordeel in. En nog steeds waren we ondanks de kleinst mogelijke achterstand nog kansrijk. En dat zou snel blijken. Inmiddels was er ook mentale support van onze topscorer Adrie Koedoot en teammanager Albert Borreman. Terwijl Erik oefende als barman en werd aangesteld als buschauffeur voor de rest van het seizoen was er ook nog een mysterieuze fan in de zaal. En dat alles op het moment dat Hans van Hal zijn schapen op het droge ging zetten.
Tegenstander Jo Weijman was in lastig klassiek geraakt. Te lastig. Eerst roofde Hans een schijf, vervolgens de rest van het bord. Goed gespeeld en de oude vorm komt weer terug. Weijman sputterde nog lang door maar tevergeefs en een 6-6 tussenstand was niet te voorkomen.
Zelf zat ik tegen Ruud de Kooter. Vooraf snelde hij verheugd op me af met “ik zit tegen jou”. Een vorm van blijdschap die me wel te doorgronden leek. Ten eerste heeft hij een fors hogere rating en tevens had hij mij in het toernooi van Hijken 2018 volledig verbrijzeld in 28 zetten. Vandaag was het anders. Een scherpe partij die na een onvoltooide hekstelling richting een voor mij niet zo actieve hoge randschijf ging. Ruud zat met een randschijf op 25, tegelijk moest ik mijn lange vleugel af en toe restaureren. Erg spannend allemaal. Op het moment dat ik moest kiezen voor een winstpoging of remise veiligstellen stond Hans van Hal op winst en had Han Beverdam de brokstukken uit de opening grotendeels gelijmd. Dus wat moest ik doen? Met 8-8 zouden we tevreden zijn en mijn stand kon alle kanten op. Bovendien wilde ik zo snel mogelijk richting de gehaktballen van Michel.
Of ging Han zelfs nog winnen? Voor mij moeilijk te zien want alle focus op het eigen bord was nodig. Eerst maar eens niet verliezen. En plots maakt Han een fout en stat het 6-8. Uiteindelijk moesten Ruud en ik beiden snel spelen en zou deze langste partij van de dag gelijkwaardig beginnen en eindigen. Niet in 28 zetten maar na 71 zetten. Een goede generale voor Hijken 2025 dat maandag van start gaat.
Cas Schaapveld vandaag de jonge held van Huissen want onze Han versla je maar zelden. Wederom een gave wedstrijd.