Op het moment dat ik dit schrijf is een deel van het team vermoedelijk niet bereikbaar. Straftraining in de bossen. Althans, dat zou je verwachten. De werkelijkheid is dat niemand dit soort expedities in gang durft te zetten. En ik al helemaal niet. Om twee redenen. Ten eerste hebben we iedereen nog hard nodig dit seizoen. Maar meer nog, voor je het weet bedenkt iemand dat ik dan zelf ook wel in aanmerking kom voor een lange wandeling met een rugzak vol zware damschijven. Conclusie is dat we genoegen nemen met een gelijkspel en eventuele promotie vrijwel onhaalbaar is geworden.
Snelste partij was van mijzelf tegen Cees Groen. Voormalig lid van onze vereniging en destijds teammanager en spelersmakelaar. Deze Cees en ik hebben een merkwaardige band met elkaar. Wisselend van poeslief tot bijna onthoofdingen. De laatste jaren valt dat allemaal reuze mee en is een wedstrijd tegen Cees buiten het bord best gezellig. Op het bord is het geen feest. Hij is bang voor mijn openingen, ik vrees zijn eindspel. Tegen een randschijf spelen is wellicht een klein voordeeltje, Cees neutraliseerde dat en mijn stelling had weinig kracht. Binnen twee uur was de vrede getekend. Door mij te slap gespeeld.
Bij Willem van Starkenburg ging het plotseling mis. In een volle stand haalde Theo Meurs een fraaie rondslag uit. Onze boekenman had de combinatie wel onderkend, maar misrekende zich in de afloop. Gelukkig speelde Bryan Brank een sterke flankpartij tegen Robert Broekman. Wellicht had Broekman zich beter kunnen verdedigen, maar de overwinning van Bryan was keurig en overtuigend. Tussenstand 3-3
Een bijzonder treffen was tussen twee veteranen waarbij de ene veteraan onze Hans Luchies was. Jawel, dat is de kampioen van Nederland in zijn ratingklasse. Tegen de sympathieke Jan Fokkink. Geen hapklaar brokje maar normaal gesproken wel een te nemen hindernis. Een paar keer kort langs het bord gelopen en om eerlijk te zijn was winst de inschatting. Fokkink verdedigde met de moed der wanhoop met maximaal remise leek het. Toen uw schrijver even een glaasje linksom gedraaide klimaatneutrale vruchtensap bestelde kwamen beide heren ook richting bar gesneld. Bij wijze van spreke uiteraard al had Fokkink de sokken er goed onder. Remise? Nee, nee zei de vriendelijke behaarde bejaarde, ik heb gewonnen.
Hans van Hal zat tegen de lastige Jaap Vos. Dat ging dus niet heel lekker. Na een 2 om 2 ruil nam Jaap een soort doorbraak op termijn met wel de complicatie dat ook Hans een vleugel kon bestoken. Lang moeilijk te taxeren. En het spel verliep inderdaad zoals geschetst, beiden braken door. Hans deed dat iets handiger en had een vangstelling achter de hand. Mooie overwinning en nu dus 5-5 met mega veel kansen op de borden. Toch?
Dick Beking zat tegen Harrie Vos en die loert sluw op klein prooi, maar deed een middagdutje en liep in een zetje. Dat leverde Dick een dam op die er weer vanaf ging met een extra schijf voor Dick. Zijn speciaal biertje moest nog een uurtje uitdampen op de bar maar de winst kwam niet in gevaar. Dorstig nam hij de winst in ontvangst. Dan komen we nu uit bij de mooiste en moeilijkste partij van de dag. Bertus de Harder was de oud-voorzitter van de KNDB Haitze Meurs langzaam aan het wurgen. Haitze liet zijn korte vleugel opsluiten en Bertus ruilde dit, wellicht iets te vroeg, los. Wel kreeg Bertus zo een snelle doorbraak terwijl Meurs gelijktijdig vangen moest inbouwen en tegendruk op een vleugel moest geven. Vermoedelijk was het onhoudbaar. Na afloop kwamen we er toch niet helemaal uit. Langzaam verdween het voordeel.
Ten slotte onze kapitein Albert Borreman. Een gelijkwaardige partij met laat in het middenspel wat opbouw onhandigheden. In de klassieke stand verloor Albert de controle en ging na enig lijden ten onder. Dat dit onnodig was wrijven we er nu even niet in. We gaan onze voorzitter met zand, cement en lijm weer restaureren en dinsdag in Laren volgt het herstel. tegenstander Clemens Keurentjes komt de eer toe dat hij het eindspel wel netjes afrondde.
En zo kwam er een einde aan een wat vreemde middag. Normaal had ons lid Allard van Tongeren vandaag ook meegespeeld maar dan voor de vijandelijke troepen. Allard moest echter invallen in Leeuwarden en won voor het 2e team van Eibergen. Na een reis van twee uur bleek er in Leeuwarden geen tegenstander. Dammen in Apeldoorn blijft leuker.
Z